
De fysieke indicatoren vanSemi-saai nylon 66-filamentgaren met hoge sterktegraadzijn over het algemeen onderverdeeld in vijf categorieën: specificatie-indicatoren, mechanische prestatie-indicatoren, indicatoren voor thermische krimp en maatstabiliteit, indicatoren voor verwerkingstechnologie, indicatoren voor uiterlijke kenmerken en uitstervingskenmerken. Deze verschillende indicatoren zijn onderling beperkt en bepalen samen de weefprestaties van de ruwe zijde en de kwaliteit van het eindproduct. Ze zijn geschikt voor scenario's zoals singels, veiligheidsnetten, industriële naaigaren en flexibele composietmaterialen.
1, Specificatie-indicatoren
Inclusief nominale lijndichtheid, fijnheidsafwijking, fijnheidsvariatiecoëfficiënt en aantal afzonderlijke filamenten, om de consistentie van de filamentdikte te controleren en het optreden van dunner wordende en verfstrepen tijdens het weven te voorkomen.
2. Mechanische prestatie-indicatoren (kernbeoordelingsitems voor vezels met hoge sterkte)
Inclusief breuksterkte, breukrek, variatiecoëfficiënt van sterkte, variatiecoëfficiënt van verlenging, knobbelsterkte en constante belastingverlenging; De belangrijkste indicatoren van industriële dragende producten zijn hun draagvermogen, taaiheid, slagvastheid en kruipweerstand onder langdurige belasting.
3. Indicatoren voor thermische krimp en maatstabiliteit
Inclusief de krimpsnelheid van kokend water en de krimpsnelheid door droge hitte; Begeleid het stroomafwaartse weven, verven en afwerken, procesparameters voor het instellen van warmte en controleer de krimpvervorming na de productie van eindproducten.
4. Indicatoren voor verwerkingsaanpassing
Inclusief oliegehalte, watergehalte, netwerkgraad en wrijvingscoëfficiënt; Verbeter problemen met statische elektriciteit, dons en garenscheiding bij productie op hoge snelheid om soepele ketting- en weefprocessen te garanderen.
5, Exclusieve indicatoren voor uiterlijk en semi-uitsterving
Inclusief oneffenheden in textuur, toestand van vezels, uniformiteit van uitdoving, titaandioxidegehalte, kristal- en witte vlekdefecten; Controleer de consistentie van de glans, voorkom lichte en donkere strepen en lokale kleurverschillen op het stofoppervlak en leg een basis voor de uniformiteit van het daaropvolgende verven.